Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Τα παιδιά άναψαν φωτιές...


Μυρίζει  πάλι ο αέρας.
Δακρυζουν ασταματητα  τα μάτια.
Τρομαγμένοι,
Χαθήκαμε στα στενά.
Ακόμα σου κρατώ το χέρι
Σε νιώθω…

Άνθρωποι μας ακολούθου,
Τρέχουμε να φύγουμε
από το χάος
των δακρυγόνων.

Τα παιδιά άναψαν φωτιές στους κάδους.
Τους άφησαν μέσα στον δρόμο.
Έσπασαν βιτρίνες.
Μα αυτοί,
δεν είναι παιδιά…

Μην φοβάσαι!
Κράτα με γερά.
Δεν μας σπάνε με αυτά.

Καπνός στην στοά.
Θέλουν να μας βγάλουν έξω.
Πνίγομαι…
Κράτα με γερά!
Έλα από εδώ!
Τώρα, μόνοι τρέχουμε .
Μα θα βρούμε τους πολλούς,
Δεν χάθηκε τίποτα.

Σταμάτα εδώ!
Κώλυσε στον τοίχο.
Να!
Στα μάτια σου μπροστά,
Τα παιχνίδια εξουσίας.
Μέσα από τον καπνό,
Μια ασπίδα,
Μαύρα ρούχα,
Κράνη,
Κουκούλες.
Έστησαν το πάρτι τους.
Μύρισε βενζίνη.

Τρέχα!
Μας είδαν!

Να οι έλληνες
Μπροστά από την βουλή.
Φωνάζουν ακόμα,
Για το παιχνίδι που μας στήνουν κάθε μέρα.

Θα νικήσουν όταν μάθουν πώς όλοι είναι μια γροθιά.

Trip73p
2 4 /0 2 /2 0 1 2

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Παλάτια.


Ναι,
αυτά τα υπέροχα
Παλάτια στην άμμο,
Που τα κοιτάς

Αυτοκράτορα!

αυλικούς δούλους - υπαλλήλους,
παιδάκια τα φτιάχνουν
με την δική τους φαντασία
Για το δικό τους παιχνίδι.
Όμως εσύ…
Εκεί!
Να λατρεύεις
Τα παλάτια στην άμμο…
Άσε τους άλλους να τα φτιάχνουν.
Μόνο να κοιτάς
Κόπους!
Θυσίες!
Κλάματα!
Παρακάλια!
Ηδονοβλεψία πόνου και ενοχών!!!

Γυμνές φωτογραφίες
Να πέφτουν συνέχεια από τα χέρια σου…
Ναι,
Αυτοκράτορα της άμμου!
Είσαι το απειροελάχιστο αυτής της αμμοθάλασσας.
Μαζί της κυλίεσαι
Όπως η ζωή σε πάει
Και σε κτυπάει σαν κύμα
Εδώ …
Σε αυτά τα αμμόσπιτα
Να τα καταστρέψεις.
Όπως εκείνες τις φωτογραφίες τις ζωή σου
Τις κριμένες σου βαθιά ενοχοποιητικές αποδείξεις .

Χαίρε Καίσαρ!
Θα σε πνίξει η άμμος, γύρω σου.
Χιλιάδες κουβάδες
Μεταφερθήκαν για χάρη σου εδώ.
Δίπλα στο κύμα για σένα

ΑΒΕ !!!
Trip73p
2 7 / 0 2 / 2 0 1 2



Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Εκεί ψηλά στο βουνό


Εκεί ψηλά στο βουνό
Δύο άνθρωποι αγαπημένοι,
Έφτιαξαν ένα σπιτάκι.
Πάντα μαζί
Πρωί – βράδυ,
Εδώ,κάτω στο χωριό,
Εκεί, μέσα στην βάρκα.

Εκεί ψηλά στο βουνό,
Ακούστηκαν μώρα,
Να παίζουν
Να γελούν,
άνθρωποι  έγιναν  πολλοί,
Θαρρώ,τους βλέπω όλους,
Εδώ, κάτω στο χωριό,
Μέσα στην ψαρoβάρκα.

Εκεί πανω, στο βουνό!
Στην απέναντι κλησιά.
Η καμπάνα
Πένθιμα κτυπά.
Πάνε χρόνια...
Κάθε χρόνο
τούτη την νύχτια,
Σκιές φύσηξαν
Στο σπιτάκι.
Και εδώ κάτω στο χωριό
Σαν πέτρες
Κύλισαν οι εικόνες.

Η βάρκα έμεινε μονάχη,
Με την πλώρη προς τα εδώ
Και δύο σταυροί κτιστήκαν στο σπιτάκι.

Trip73p
23/2/2012

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Η κατάρα 2


Σαν να ξυπνώ μες στην καταχνιά.
Μικρά φώτα πέρα, 
Στις παρυφές του βουνού,
Τρεμοπαίζουν ακόμα.
Είμαι κουρασμένος από την μάχη μου.
Και σήμερα.
Τρέμει το κορμί μου σε τούτη την αύρα.
Παγώνει επάνω μου το αίμα που κυλά από τις πληγές μου.
Είμαι σε άλλο χρόνο πάλι.
Οι εσωτερικές αναζητήσεις με έφεραν στο μυθικό σου βασίλειο.
Πρέπει να σε βρω!

Μαζεύω ότι βρω από τα πεταμένα όπλα γύρω μου.
βάζω σπαθί στο θηκάρι μου.
Ξέρω πως είσαι κάπου εδώ.
Μυρίζω τα ίχνη,
στο χιλιοπατημένο χορτάρι.
Πρέπει να μπω στο δάσος.
Πρέπει να σε βρω!

Ψηλά δέντρα, τοίχος τεράστιος.
Χαραγματιά, φανερώνει στο πλάι μονοπάτι.
Πόση ώρα περπατούσα;
φλόγα στα μάτια
σκέψη καρφωμένη στο μυαλό.
Ένστικτο.
Κάποιο νυχτόβιο πλάσμα μπροστά μου.
Με χώνει στο δάσος.
Ακολουθώ.
Ξημερώνει αργά, δεν βλέπω άστρα.
Ψηλά δέντρα με σκιάζουν.
Ακίδες θάμνων σκίζουν τα ρούχα.
Ξέρω ότι είσαι εκεί, κάπου εκεί.
Δεν ήρθα τυχαία να σε βρω.
Κάτι με καθοδήγει εδώ.

Τα δέντρα πνίγουν την ανάσα.
δύσβατα μονοπάτια χάνονται στο χώμα.
Το χέρι βάρυνε, παλεύω με κλαδιά.
δέντρα θέλουν να εμποδίσουν το σπαθί μου.
Κούραση με καταβάλει.
Ζαλίζομαι.
πέφτω στο χώμα.



Τρομάζω.
Το θέλω μου πρέπει να σε βρει.
Στο στόμα μου γεύση περίεργη.
Ανοίγω μάτια,
κοιτώ το χώμα.
Ανοίγουν τα κλαδιά όπως σηκώνομαι αργά.
Άσπρο, λεπτό φως τριγύρω.
Δεν κρυώνω πια από την ομίχλη.

Αίσθημα να πάω μπροστά.
Βαδίζω.
Ακούω τις πέτρες να αλλάζουν σχήμα κάθε τόσο.
Να φτιάχνουν το μονοπάτι μου.
Πλησιάζω σε σένα!
Τώρα το ξέρω.
Η επιθυμία μου κορυφώνεται.
Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Κάπου εκεί, με περιμένεις.
Θα σε βρω!

Ανηφορίζω τον δασύ λόφο!
Κούραση που η επιθυμία την μειώνει.

Γύρω δέντρα, ψηλά!
Άγρια, ικανά να κρύψουν την καλύτερη ομορφιά.
Τον μυστικό θησαυρό.

Φως!

Στην μέση,
Τετράγωνη, λεία, μαύρη πέτρα.
Γρανίτης που καίει από μέσα.
Μωσαϊκό ολούθε ξεχωρίζει ανάμεσα απ τα δέντρα.
Εδώ δεν υπάρχει ομίχλη.
Ούτε μέρα.
Ούτε νύχτα.
Λάμπει μόνο ένα διάχυτο φως!
Αφήνω το σπαθί να πέσει από το χέρι.
Πλησιάζω στο βράχο, γονατίζω μπροστά σου.
Στον απλό σου θρόνο.
Κάθεσαι εκεί!
Είσαι εκεί!
Με το ήρεμο σου βλέμμα.
Τυλιγμένη στα μαύρα σου δερμάτινα ενδύματα
Που σαν φίδια καλύπτουν σε πονηρά σημεία το κορμί σου.
Σμιλεύουν τους μύρου σου,
Το στήθος σου…

Κάνεις στην άκρη το τεράστιο θηκάρι σου.
Λάμπει μέσα του το σπαθί σου.
Στα πόδια σου το τεράστιο σου μαστίγιο
Μαρτυρά το ηδονικό σου πάθος.

Και με περιμένεις!
Έμενα τον ανάξιο καθημερινό στρατιώτη.

Σε βρήκα!
Κάθομαι μπροστά σου.
Μόνος, 
Κουρασμένος, 
Εξαντλημένος.
Ήρθα εδώ γιατί με κάλεσες εσύ,
Μέσα από το πλήθος.
Με διάλεξες να εκπληρώσεις
Ευχές,
πάθη,
ανεκπλήρωτα ταξίδια φωτεινά!

Με κίνηση του κορμιού σου,
Κουνάς τα ξανθιά σου μαλλιά.
Ανοίγεις τα τεράστια άσπρα σου φτερά.
Αιώρησε άγγελε του δασούς.
Μου δίνεις το χέρι σου.
Χαμογελάς
Και το φως σου,
πλημυρίζει την ψυχή…

                                                                                                        
Trip73p
1 7 / 0 2 / 2 0 1 2




(Σε βρήκα!
Τώρα μπορώ να σε ακουμπώ
Να αγγίζω τα χεριά σου
από τους ώμους μέχρι τα δάκτυλα σου.
Τώρα ,εδώ, μπορώ να ελευθερωθώ
Μπορώ να μεταμορφωθώ.
Να ετοιμαστώ να ανοίξω τα δικά μου φτερά
Κι ας είναι τσακισμένα
Να πετάξω μαζί σου
Στο μαγικό σου βασίλειο…)

Trip73p
1 7 / 0 2 / 2 0 1 2

Η κατάρα
 http://trip73p.blogspot.com/2011/09/blog-post_7965.html

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Αίσθηση


Σ αυτό το σκοτάδι,
Δεν μιλάμε.
Ακούμε μόνο τις καρδιές,
Χαμηλά να κτυπούν.

Η αύρα σου,
Στέκεται όρθια μπροστά μου.
Αργά,
Αφήνει το φόρεμα της,
Να πέσει από τους ώμους.

Σε αυτό το σκοτάδι,
Είσαι εκεί.
Απέναντι μου.
Να με κοιτάς,
Γυμνή,
Όρθια.

Μια αίσθηση,
Σαν σπίθα,
Χαράζει διάδρομους,
Ανάμεσα μας.

Οι ανάσες δυναμώνουν.
Όπως η βροχή,
που τώρα  χαράζει το τζάμι…
trip73p
1 1 / 0 2 /2 0 1 2

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Σιωπώ και εγώ.


Τι λες για την σιωπή?
Είναι ο μη λόγος σου
Τις μέρες αυτές,
Που οι κομματικές φιλοσοφίες
Τις αποκαλούν κρίση.

Ναι!
Αυτή η απίστευτη
Υποτακτική σιωπή,
Των σωμάτων που αποκαλούν έλληνες.
Των αριθμών των μαζών
Που αποκαλούν καταναλωτές.

Η απολυτή σιωπή
έλεγχου λαών.
Της ελληνικής γενιάς μου.
Αυτή !
Που χωρίς γιατί
με σπρώχνει πιο βαθιά
στο μακάβριο μου ρόλο

Αυτή η σιωπή των ελλήνων…


Θεέ μου!
Κοίτα τον τρόπο...
Κάποιοι στο όνομα του κέρδους
Είναι οι κριτές και δήμιοι μου.

Trip73p
0 9 / 0 2 / 2 0 1 2