Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Προσωπικά

Η βροχή
πέφτει σιωπηλή
εδώ στο Μετς.
Είναι μία παρέα
που φέρνει νοσταλγία
καθώς
μου γλύφει τα ρούχα
και περνάει στο κορμί μου.

Μια πόλη που κάνει ότι κοιμάται,
φοβισμένη
από λίγη βροχή,
με την Αρδηττού
πιο κάτω,
να σφυρίζει ανέμελη
και αδιάφορη την ζωή της Αθήνας.

Και η βροχή πέφτει σιωπηλή,
ώρες τώρα,
σαν ο χειμώνας να κάνει
ακόμα παρέα
στην επιμονή μου
στο όνειρο που άγγιξα
και θέλω ακόμα.

Δεύτερη φορά κατηφορίζω
την Αναπαύσεως
τρίτη...
Κάποια πράγματα
δεν έχουν σημασία
αλλά όλα μαζί
μου δίνουν σήμερα κάποιο νόημα
όπως εχθές
με τα τσιγάρα και το λίγο κρασί
κατ εμέ
στο μπαλκόνι.

Μούσκεμα από την βροχή
περπατώ,
χαμογελώ,
δακρύζω
και γελάω.
Ένας τζόκερ
πεταμένος
σε γωνιά της Αθήνας.

Μοναξιά,
ατελείωτη μοναξιά
με παρέα την βροχή
και μια ιδέα...


trip73p
18/05/2012