Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Φύγε!!!

Φύγε!
 Τρέχα μακριά!
Σπίθα, απόγνωση, στα μάτια
Τρέχα!
Πόδια, φτερά Ίκαρου
Ο κόσμος σου γκρεμίζεται.
Τρέχα μην κοιτάς πίσω
Μονότονο γκρίζο
Μονότονες εκρήξεις
Καταστρέφουν
Την δημιουργία του ονείρου σου. Πάλι!!!!!

Φύγε!!!!
Ούτε ανάσα,
ματιά καταστροφής,
μπροστά η λύση!
Κοίτα τον ουρανό
Από ψηλά
Σβήνουν τα κομμάτια σου

Τρέχα!!!
Υπόγειο, κρύψου.
Ανοίγουν πόρτες.
Όνειρο να στηθεί
Ανασταίνοντας εσένα
Δημιουργώντας την επόμενη καταστροφή σου.

Trip73p
24/7/2011

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Κιθάρες βαρανε μελωδίες

Σκοτάδι,
σε κάθε πόνο  σφυριά,
όλα γυρνάνε.
Πάλι από την αρχή.
Αφήνω τις εικόνες να τρέχουν μακριά μου
Μπροστά στα μάτια μου
Κιθάρες  βαράνε  μελωδίες
Μυαλό, χαμένο,
Ψυχή, πόνος.
Σώμα, κάπου πεταμένο.
Σκοτάδι,
χτυπούν  πλάτη, πλευρά
Δεν μιλάω μην δώσω χαρά
Πάνω στα κάγκελα κοιτάζω
Πνίγω το ουριακτό μου
Χέρια, καλώδια γυμνά
Ανάσα με την μυρωδιά του δρόμου.

Νιώθω να κυλώ στο πεζοδρόμιο.

Trip73p
21/7/2011

Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011

Ασπρο χρώμα ο τοίχος

Κλουβί με τοίχους ο χώρος μου,
 εγώ, ένα καναρίνι που κελαηδά
κάθε βράδυ, ανάποδο από τα άλλα, νυχτόβιο.
Βρίσκω άνοιγμα στους δρόμους του μυαλού μου
έτσι ζω τα σβησμένα μου μυστικά πάλι και πάλι
 ...
Με ένα μολύβι σκιτσάρω χαμόγελο στο ταβάνι
το αποτυπώνω σαν γκράφιτι στα τρένα,
να το ψάχνω σαν περνάει και κόβει ταχύτητα έξω από το σταθμό.
Παίρνω μπογιές από τις παλιές,
Φτιάχνω έναν ήλιο εκεί,
 μακριά,
στην γωνία,
φωτίζει το άσπρο χρώμα
και λούζω με γαλαζομπλε το πάτωμα.
Λίγο χρυσαφί για άμμο,
χαμηλά,
παραλίες που δεν πήγα,
να δω τον άνεμο να φυσά πάνω απ’ το Αιγαίο.
Με καίει ο ήλιος και η αλμύρα,
το αποτύπωμα μου ξεπλένεται στην άμμο.
Και από εκεί, πουλάκι μικρό πετώ στον ουρανό
Γεύομαι τα σύννεφα,
τα νησιά από ψηλά,
κατάφωτα τα αστέρια,
 Γυρνώ στους τοίχους μου.
γεμάτα τα μάτια,
γεμάτη η καρδία
Ένα  χαμόγελο να παίζει από ψηλά
και την κούραση να με παίρνει αγκαλιά.

Trip73p
20/7/2011

Σάββατο 16 Ιουλίου 2011

Αναμνήσεις που θα ζήσω

Σε κάθε ανάμνηση υπάρχει μια κατάχρηση.
Φωλιάζει, εκεί να την βλέπω παντού.
Στο νερό που χαϊδεύει την παραλία,
κοιτώντας το φεγγάρι κάποιον Αύγουστο,
στα σύννεφα που φέρνουν βροχή.
Ανάμνηση…  και καπνός!
Παντού!
Στο πλήθος στην πλατεία
Στο χαλασμένο αυτοκίνητο που μόλις έκανα στην άκρη,
στα κάμποσα τσιγάρα που συνεχίζω να καπνίσω την χαρά μου.
Ανάμνηση… με πόνο, με χαρά
Αισθήματα που δεν ξεχώρισα ποτέ παρά το χάσμα μεταξύ τους
Καταστάσεις που αγαπήθηκαν και μισήθηκαν ταυτόχρονα
Κάνοντας ερώτα με βία και φροντίδα.
Σε κάθε μου ανάμνηση
Ο κόσμος μου
Φτιάχνει θρόνο και κάθομαι
Ξαποσταίνοντας να θυμηθώ και να αποφασίσω
Τις επόμενες αναμνήσεις που περιμένω να ζήσω.

Trip73p
16/7/2011

Παρασκευή 15 Ιουλίου 2011

Θεμα:Αναλαμπή!

Αν κλέισεις το στομα σου εμποδίζεις τις λέξεις να βγουν!!!!
Ναι αλλά μπορέις να τις γραψεις σε τοιχο για να τις δουνε περισσότεροι!!!!!!!

Μάτια κλειστά


Σκοτάδι,
 Έχω μάτια κλειστά!
Ήχος,
όχι… βουητό…
έχω τα μάτια κλειστά
Θόρυβος… Ψυγείο που λειτουργεί… κάνει κρύο
Έχω ακόμα τα μάτια κλειστά.
Δεν νιώθω ρούχα… Δεν είμαι γυμνός!!!
Έχω απλά τα μάτια κλειστά
Παίρνω το πινέλο, του βάζω μπογιά  και σβήνω τις σκέψεις!
Έχω μόνο τα μάτια κλειστά.                                     

Τώρα μπορώ να ταξιδέψω σε κόσμους δικούς μου
Να επιλέξω εγώ τα μυστικά μου…
Έχω μόνο τα μάτια κλειστά…
Βρήκα τα λάθη μου, φεύγω μακριά, με νιώθω να ξεφεύγω…
Μα έχω μόνο τα μάτια μου κλειστά…

Trip73p
15/7/2011

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

Το κύμα.

Σε κάθε στιγμή το σώμα τρέχει,
έρημο, μόνο, γίνεται ένα  με άλλα…
Κάνουν το πλήθος.

Το πλήθος ,ένα κύμα που χτυπά το  μεγάλο κτήριο, γυρνάει πίσω και διαλύεται από άλλες δυνάμεις…
Και ξανά μπροστά.
Κανείς πια δεν υπολογίζει την χασούρα, τον πόνο.
Όλοι χαμένοι μέσα στον παραλογισμό των χημικών
Έφτιαξαν παιχνίδι με καπνούς και πέτρες.

Σώματα κόκκινα, γιατί?
Κάπου κάτι καίγεται και σιδερένια άλογα
πεινάνε στις ταβέρνες πιο κάτω απ την πλατεία.
Σε κάθε στιγμή, τα σώματα έγιναν ένα.
Κύμα να πνίξει όλους αυτούς που πια, έμειναν καρέκλες άδειες στις  παραλίες.




                                                                                                                                               Trip73p
13/7/2011

Σε τούτη την ακτή

Βαρέθηκα και σήμερα σε τούτη την ακτή Μήνες με κρατάει εδώ, να βλέπω τα σύννεφα να περνάν στον ουρανό, τα κύματα,   ήρεμα, ...

Δημοφιλείς Αναρτήσεις