Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Σκοπιά


Άλλη μια νύχτα,
Είμαι εδώ,
να βλέπει ο απέναντι,
Ότι υπάρχω.
Αυτό το νόημα μου έδωσαν τόσους μήνες τώρα.
Νούμερο, χωρίς όνομα.
Σε κάθε βροχή,  σε κάθε ζεστή, σε κάθε χιόνι,
Πρέπει να είμαι εδώ!
Μακριά από όλους που ορίζανε το δικό μου περιβάλλον…

Παρέα, η φαντασία,
Οι κάποιοι ήχοι της φύσης,
Ο γκατζολης που ανεβαίνει αργά προς Διδυμότειχο,
Η μοναξιά του ζωντανού ποταμού,
που με τα αερικά του, φυλάω,
Από τον εχθρό.

Είμαι εδώ για να με δεις,
Στο σπιτάκι του σκοπού.
Ο πρώτος σου στόχος!
Είσαι εκεί,
                                            Ψηλά στον χώρο σου.                                 
Ο πρώτος μου στόχος όταν το μυαλό θολώσει
Και βαρεθεί να στρέψει την κάνη επάνω του.

Trip73p
27.09.2011
Ανασυρμένο από παλιά

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2011

Mια ωραία νύχτα


Είναι  μια ωραία νύχτα,
Να πυροβοληθώ σήμερα.
Στο πάτωμα να με βρεις,
λουσμένο στα αίματα.
Με τα μάτια να κοιτώ το άπειρο
που θα έχω πάει.

Είναι μια ωραία νύχτα.
Λίγο ουίσκι στο μπουκάλι ακόμα,
συντρόφια μας…
Όταν τελειώνουν οι στιγμές
εδώ στους σκοτεινόφωτους,
βρεγμένους δρόμους,
Να πυροβοληθώ,
ανάμεσα στα μάτια.

Χαμένο παιχνίδι,
η απόφαση.
Η σφαίρα  γυαλίζει,
στην θαλάμη,
Ο δρόμος,
μας πήγε παραλία.
Είναι μια όμορφη νύχτα.
Κάνε πίσω μωρό μου.
Μπορεί να είναι καλύτερα.
Trip73p
15.09.2011

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Φως!


Φως!
Μόνο φως.
Κλείνω μάτια.

Φως!
Σταθερό.
Μέσα στα μάτια.
Πίσω του?

Φως!
Εικασίες για το τι έγινε.
Ποιος είμαι…

Φως ρε!!!
Καίει το πρόσωπο.
Ιδρώνω.
Μυρωδιά τσιγάρου τριγυρίζει.

Φως!
Υπάρχει άραγε τίποτα εδώ?
Πάνω στην καρέκλα…
Πόνεσαν τα χέρια.

Φως γαμώ το!!
Κλείστε το!!


Trip73p
12.09.2011

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Η κατάρα.

Ανοίγω αργά τα μάτια στον ουρανό.
Νιώθω τα χέρια μου ζωντανά,
 το κορμί μου.
Ανάσα, αίσθηση δροσιάς.
Πρωινή πάχνη θρόνιασε όπως κάθε μέρα.
Κυκλοφορεί γύρω μου, ξυπνά την φύση.
Προστατεύει τα μάτια να δουν το άπειρο.

Περπατώ χαμένος από κόσμους,
 ζαλισμένος πάνω σε  υγρό χώμα.
Ήχοι μετάλλου, φωτιές, φωνές…
κυριαρχούμενες εικόνες στο μυαλό μου,
ασήκωτο  βάρος επάνω μου.

 Ομίχλη  πνίγει την γη πιο βαθιά.
Αχνή σκιά με προσπέρνα,
αύρα φωτεινή με καλεί.
Άσπρο άλογο,γυμνό,
 παραπατάει στην μοναξιά του.
Ακολουθώ χωρίς να σκεφτώ,
 ως την λίμνη κάτω από τα πλατάνια.
Δείχνει πληγωμένο, ξαποσταίνει.

Δίψα κολασμένη από τα βάθη μου
με οδηγεί εκεί,
φωτιά μέσα στο μυαλό,
θυμίσεις εικόνων
καρφώνονται και πέφτουν…

Ήχοι μέταλλων, πάλι.
Σιχαμερό βάρος,
 μου δίνει μίσος,
στο κάθε  βήμα.
Σκύβω να πλυθώ.
Ματωμένο αυλάκι χαϊδεύει το πόδι.
Χέρι μέσα στο νερό
Τρομαζω απ τη ζεστή αφή του.
Κόκκινο μεταλλικό γάντι ξεπροβάλει στάζοντας.

Φωνή αλόγου...

Το κορμί μου,
σίδερο ολόκληρο.
Ματωμένο, καμένο, κτυπημένο.
Κοιτώ ολόγυρα την νεκρική σιγή.
Το άλογο εκεί, ανασαίνει.
Ο χρόνος σταμάτησε,
Απολιθώθηκε στο να κοιτά σιωπηλά το παρελθόν.

Φως!
Τώρα θυμάμαι!
Τράβηξα το αίμα από την λίμνη.
Πλύθηκα με αυτό.
Ήπια νερό νεκρών καταραμένων,
ουρλιαχτά στα βάθη μου.

Σηκώθηκα όρθιος
Τα μαλλιά,
κόκκινα φίδια,
  σέρνονται στο μέταλλο σφυρίζοντας…
Ψάχνω στην ομίχλη,
ψιλαφιζοντας κοκκαλα στο χωμα,
την μακριά λεπίδα που έχει φτιαχτεί να αφαιρει συνειδήσεις.

Είμαι εγώ!
Βουτηγμένος στο αίμα,
μίας επαναλαμβανόμενης ουτοπίας.
Στρατιώτης ενός ονείρου που ακόμα παλεύεται.
Βαρύ φορτίο,
δυνατό σπαθί στα χέρια.
Με την κατάρα, 
άσπρο άλογο να ακολουθεί,
μέχρι εκείνη να αποφασίσει
την υστάτη στιγμή…

trip73p
08.09.2011

Οπως θα επρεπε να ηταν...

Κάθομαι στο θρόνο,
Βασιλιάς.
Να δω την καταστροφή να ψυχολυσάει την μανία της
επάνω τους τοίχους και στις καλά κλεισμένες πόρτες.
Ήρεμα σχεδιάζω της κινήσεις.
Κουβαλώ τις δαιμονίες,
σε μέρη κομβικά.
Τους δράκους κρυμμένους σε σκιές.

Περιμένω τις μάγισσες να ρθουν,
να πετρώσουν τα τέρατα μου,
να με αφήσουν γυμνό και μονό
στον κρύο μου θρόνο,
Χαμένος,
να νιώσουν ότι ειμαι…

Τύμπανα της γης,
Ξυπνήστε!
Αρχίστε τον χορό σας!
Επιβλητικά ξεσκίστε σάρκες,
σκυλιά μου!!
Φάτε μάγισσες φωτιά!!!
Σε κάθε γωνία ένας φόβος σας φυλά
η μάχη  τώρα ξεκινά.

Έχουν τον φόβο ότι κάτι τις ακουλουθεί
Τρέμουν τις σκιές τους,
στα σκοτεινά τους μάτια .
Στην λύσσα μου!
Έρχομαι!!
Πίσω σας!!!


Trip73p
08.09.2011

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Διαβατης σταματά

Διαβάτης σταματά.
Προσέχει μια ζωγραφιά στον τοίχο,
Χαραγμένη.
Πλούσια χρώματα ξεχειλίζουν πονηρά.
Μαύρο πλαίσιο για κάδρο,
Στάζει ακόμα στην γωνιά του.

Ταξίδι σωμάτων,
Ακουμπισμένα δίπλα στο νερό.
Μάτια κοιτάν το άπειρο
Να απλώνεται στη θάλασσα.
Χέρια
ψάχνουν να βρουν κρυμμένους θησαυρούς
σε αγνώστους χάρτες
 στο μαγεμένο τούτο τόπο.
Τυλίγουν  ηδονή,
Αναρριχώμενα κλαδιά,
τα πόδια,
σε αρχαίους γκρεμισμένους ναούς.

Μια μικρή δαγκωματιά ζήλιας του διαβάτη
στα χείλη.
Ακουμπά την μπογιά,
Στάζει ακόμα.

Trip73p
O7.09.2011